กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
พอถึงเวลาเลิกงาน เฉียวชิงชิงเดินออกจากสถานีอนามัย ถึงนึกได้ว่าหลังกลับมาเธอยังไม่เจอเซี่ยอี้เลย
วันนี้ควรจะรักษามือให้เขาอยู่แล้ว นับรวมสองวันที่ออกไป ก็เป็นวันที่สามแล้ว
นึกได้ว่าตอนกลับมาเมื่อวาน เขาดูเหมือนยังอยากจะมาพูดกับเธอ
แต่ตอนนั้นเธอไม่มีอารมณ์จริง ๆ จึงไม่สนใจเขา
เฉียวชิงชิงเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาอาหารพอดี จึงเดินไปทางบ้านป้าเหอ
บ้านอิฐมุงกระเบื้องหลังเล็กที่เซี่ยอี้อยู่นั้น อยู่ด้านหลังสุดของจุดพักปัญญาชน ห่างจากบ้านป้าเหอไม่ไกล ตำแหน่งค่อนข้างเป็นสัดส่วน เธอยังจำได้