ตอนที่ 212 เธอต่างหากที่ไม่รู้จักตัวเอง

หวังฮุ่ยเจ็บจนใบหน้าบิดเบี้ยว

เธอโมโหจนเลือดขึ้นหน้า ในใจเกลียดแทบตาย ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกครั้งที่เจอเฉียวชิงชิงคนนี้เธอจึงไม่เคยได้เปรียบ ราวกับปฏิกิริยาช้ากว่าคนอื่นครึ่งก้าวเสมอ

พอตั้งสติได้ก็ถูกตีแล้ว เธอเคยเสียเปรียบแบบนี้ที่ไหน

หวังฮุ่ยกรีดร้อง “เฉียวชิงชิง วันนี้ฉันต้องจัดการแกให้ได้!”

พูดพลางก็จะกระโจนเข้ามาอีก

เฉียวชิงชิงไม่อยากต่อสู้ในบ้านป้าเหอ เดี๋ยวจะทำข้าวของคนอื่นแตกเสียหาย จึงหันหลังเดินออกไป

หวังฮุ่ยกระโจนไปขวางประตู “อีตัวแพศยา เก่งจริงก็อย่าหนีสิ!”

พูดพลางก็กางกรงเล็บตะปบเข้าที่ใบหน้าของเธอ

เฉียวชิงชิงกลอกตา แล้วกระแทกศอกลงที่บั้นเอวด้านหลังของเธออย่างแรงอีกครั้ง

หวังฮุ่ยร้องโอดครวญ กุมเอวถอยหลังไปหลายก้าว