ตอนที่ 210 เพื่อตัดความคิดของเธอให้สิ้น

เช้าวันรุ่งขึ้น อาหารเช้าของคนบ้านเฉียวก็เป็นซาลาเปาไส้เนื้ออีกครั้ง

เฉียวจวิ้นเหนียนกินรวดเดียว 4 ลูก เห็นท่าทางหิวโหยของเขา เฉียวฟางอวี่ทนดูไม่ไหว จึงยื่นลูกที่ยังไม่ได้กินในมือตัวเองให้

เฉียวจวิ้นเหนียนซาบซึ้งมาก พลางกินพลางพูด “พี่ใหญ่ พี่คงไม่ถึงกับเอาอาหารไปให้หวังฮุ่ยคนนั้นตอนไหนหรอกใช่ไหม แล้วเธอก็ซาบซึ้งขึ้นมา”

เฉียวฟางอวี่ถลึงตาใส่เขา ยื่นมือไปให้คืนซาลาเปา “คิดว่าฉันจะประมาทขนาดนั้นหรือ”

เฉียวจวิ้นเหนียนหัวเราะร่า “ล้อเล่นน่ะ ฉันไม่ได้โง่ พวกปัญญาชนมีโรงอาหาร ยังไงก็อยู่สบายกว่าพวกเราผู้ถูกส่งลงชนบท กินอิ่มกันได้เพราะชิงชิงทั้งนั้น จะเอาไปแบ่งให้คนอื่นได้ยังไง”

“ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ผู้หญิงคนนั้นนับว่าเป็นศัตรูกับเราแล้ว”