กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เจียงเหม่ยเยวี่ยสูดลมหายใจลึก
เธอรู้ว่า วันนี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตที่เธอจะได้เห็นเฉียวชิงชิงคนนี้
ดังนั้นบางคำถาม เธอต้องรู้คำตอบในวันนี้ให้ได้
จากนั้นเธอสงบสติลง แล้วพูดสิ่งที่ซ้อมอยู่ในใจมานับครั้งไม่ถ้วนออกมา
“หลายวันมานี้ ฉันมักนอนไม่หลับ ตอนกลางคืนก็มักลืมตาอยอยู่อย่างนี้จนสว่าง”
“ดังนั้นจึงมีเวลาให้คิดมากขึ้น”
“บางเรื่องที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดถึง ก็ค่อย ๆ คิดออก”
“เฉียวชิงชิง ฉันคิดเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบมาหนึ่งรอบ แต่บางเรื่องคิดจนหัวจะแตกก็ยังคิดไม่ออก”
เมื่อเห็นว่าเฉียวชิงชิงไม่มีท่าทีจะขัดจังหวะเธอ เธอจึงตั้งสติได้เล็กน้อย แล้วพูดต่อว่า
“ถ้าฉันคิดไม่ผิด จดหมายที่ใส่ผงยานั้น ตกถึงมือเธอตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม”