กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉียวชิงชิงแน่ใจว่าตัวเองถูกความร้อนปลุกให้ตื่น
ตลอดทั้งคืน ราวกับมีเตาไฟแนบอยู่ข้างกายเธอ ส่งความร้อนมายังร่างกายเธอไม่ขาดสาย
ทุกครั้งที่เธอเผลอถอยออกไปบ้าง แรงบางอย่างก็ดึงเธอกลับมาเบา ๆ
สุดท้ายเธอก็ชินกับความรู้สึกอบอุ่นแบบนี้ และหลับลึกกว่าเดิม
พอเธอตื่นขึ้น ก็พบว่าตัวเองกำลังหนุนแขนเซี่ยอี้อยู่อย่างงัวเงีย
ผ้าห่มเลื่อนตกลงไป แต่เธอก็ไม่ค่อยรู้สึกหนาว
เฉียวชิงชิงเหม่อไปครู่หนึ่ง สติค่อย ๆ กลับมา และนึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้
กอดกันนอน ที่แท้ก็แค่นอนจริง ๆ
ผู้ชายยุคนี้ก็อดทนได้ดีเหมือนกัน เฉียวชิงชิงคิด