กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
วันนี้เฉียวชิงชิงเหนื่อยจนแทบหมดแรงจริง ๆ
พอล้มตัวลงก็หลับทันที ครั้นฟ้าสางเซี่ยอี้เข้ามาปลุกเธอในเต็นท์ เธอกลับรู้สึกว่าเพิ่งผ่านไปแค่ชั่วพริบตาเดียว
ราวกับเพิ่งหลับไปก็ต้องลุกขึ้นเสียแล้ว
เฉียวชิงชิงฝืนลืมตาขึ้นอย่างอ่อนล้า ก็เห็นเซี่ยอี้จับตัวเธอดึงขึ้นมาทันที
“คุณทำอะไรน่ะ…”
จิตสำนึกของเธอยังไม่ตื่นเต็มที่ คำพูดจึงงัวเงียไม่ค่อยชัด “ฉันเพิ่งหลับเองนะ”
เซี่ยอี้มองสีแดงระเรื่อบนใบหน้าเธอ “คุณนอนมา 5 ชั่วโมงแล้ว ลุกได้แล้วครับ”
พอเฉียวชิงชิงได้ยินว่าเพิ่งผ่านไปแค่ 5 ชั่วโมง เธอก็รู้สึกแย่ขึ้นมาทั้งตัว