ตอนที่ 178 ใช้เธอเป็นเบาะรอง

ปล่อยให้สองคนอยู่ดูแลผู้บาดเจ็บ เซี่ยอี้พาไอ้หัวเกรียนและเฉียวชิงชิงเดินไปตามทางเล็ก

ไฟฉายใกล้แบตหมดแล้ว เขาเปิดเพียงระดับต่ำสุด สาดแสงอ่อน ๆ ออกไปข้างหน้าหาแนวทาง

หิมะตกหนักเกินไป รอบด้านยังมืดสนิท ยากจะพบร่องรอยอะไร

โชคดีที่ภูมิประเทศแถบนี้ซับซ้อน มีเพียงทิศเดียวที่เดินได้ง่าย

ในเมื่อหลี่หมาจื่อจะหนี เขาก็ไม่เดินย้อนกลับ

ตามเหตุผลนี้ พวกเขาตามล่าฝ่าลมหนาวและหิมะต่อไปอีกมากกว่า 1 ชั่วโมง

“พี่เซี่ย ข้างหน้าจะไม่มีทางแล้ว” ไอ้หัวเกรียนหยุดเดิน

เซี่ยอี้ก้าวเข้าไปดู พบว่าข้างหน้าเป็นร่องลึกหลายร่องสลับกันจริง ๆ

หิมะทับถมหนาพอสมควร มองไม่ออกว่าตื้นลึกแค่ไหน แต่อันตรายทีเดียว แค่เดินเข้าไปใกล้ก็อาจลื่นตกลงไปได้