กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
มาถึงใต้หน้าผาทู อาจเพราะไม่มีต้นไม้ปกคลุม เฉียวชิงชิงรู้สึกว่ารอบ ๆ สว่างขึ้นเล็กน้อย
อย่างน้อยก็พอมองเห็นทางได้บ้าง
เธอกำกระเป๋าของตัวเองแน่น เดินไปข้างหน้าพร้อมกับเซี่ยอี้ ไม่นานก็ได้ยินเสียงหนึ่งเรียกพวกเขา “พี่เซี่ย! พี่เซี่ย!”
พวกเขาเดินไปทางเสียงนั้น
เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ก็เห็นทหารคนหนึ่งสวมเสื้อบุผ้าฝ้ายนั่งยองอยู่หน้าหินก้อนหนึ่ง โบกมือเรียกพวกเขา หน้าตายังเด็กมาก พอมองก็รู้ว่ายังไม่ถึง 20 ปี
น่าจะเป็นหลิวสือโถวที่ไอ้หัวเกรียนเมื่อกี้พูดถึง
เซี่ยอี้เดินเข้าไป เห็นคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้น ครึ่งล่างถูกทับอยู่ใต้ก้อนหิน
หลิวสือโถวเอาของรองใต้สันคมของก้อนหิน พยุงน้ำหนักขึ้นได้เล็กน้อย แต่ผู้บาดเจ็บยังเจ็บจนครางตลอด
เฉียวชิงชิงรีบเข้าไปตรวจดู