ตอนที่ 146 ส่งไปโรงพยาบาลประสาทดีกว่า

เฉียวชิงชิงไม่อยากให้ฟางฟางตึงเครียดทางอารมณ์แบบนี้ตลอดไป พอพูดธุระเสร็จ ก็พาเธอไปที่สวนหลังบ้าน สอนให้เธอรู้จักยาชนิดต่าง ๆ ที่ทำอยู่ตอนนี้

สวนหลังบ้านมีแสงสว่างเพียงพอ อู๋เสียกับเฉินลี่ผิงคุยไปพลางทำไปพลาง

ส่วนเฉียวอีหมินถือตาชั่งเล็กอันหนึ่ง แยกสมุนไพรอยู่หน้าโต๊ะเก่าตัวหนึ่ง

เขาทำงานละเอียด ทุกอย่างต้องชั่งก่อนแล้วจึงตรวจ

เวลาทำงาน เขาแทบจะตัดเสียงคุยของเฉินลี่ผิงกับคนอื่นออกได้หมด อยู่ในโลกของตัวเองเต็มที่

วัสดุและกระบวนการผลิตคล้ายกัน ยาลูกกลอนพวกนี้สีและขนาดจึงใกล้เคียงกัน พอมองแวบแรกแยกยากมาก

ต้องคุ้นเคยมากพอถึงจะแยกจากกลิ่นได้

เรื่องนี้จะรู้ทันทีไม่ได้ ต้องค่อย ๆ ทำ