กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
พอเฉินลี่ผิงกลับเข้าห้องไปพัก เฉียวชิงชิงก็เดินเข้าห้องเล็กของตัวเอง
พอประตูปิดลง ราวกับทำพิธีบางอย่างเสร็จสิ้น เธอจึงตามเข้ามาในห้องนอนภายในมิติ
อากาศเย็นพลันหายไป เฉียวชิงชิงรู้สึกราวกับได้เข้ามาในเรือนกระจกที่อบอุ่นสบาย
เธอไปอาบน้ำก่อน ผ่อนคลายร่างกายอย่างเต็มที่ แล้วสวมชุดนอนตามสบาย เดินเท้าเปล่าบนพรมนุ่ม ทิ้งรอยน้ำไว้เล็กน้อย
กลับมาที่ห้องเล็กของตัวเองก็ยังสบายที่สุด
มีเพียงที่นี่เท่านั้นที่เธอทำอะไรตามใจได้โดยไม่ต้องกังวล เพราะไม่ว่าพรมจะเปียกหรือสกปรก พรุ่งนี้ก็จะกลับมาสะอาดราวใหม่เอง
เธอโยนซองแฟ้มประวัติที่เอามาจากเซี่ยอี้ลงบนโต๊ะน้ำชา แล้วจมลงในความคิดชั่วครู่