ตอนที่ 116 ราชันโสมโลหิต

ผ่านไปครึ่งคันวัน เฉียวชิงชิงเอาแต่จัดการสมุนไพร พักแค่ตอนกลับไปกินข้าวเที่ยงครู่เดียว จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาทำจนถึงหัวค่ำ

เพิ่งคิดจะผ่อนลมหายใจ ก็เห็นในลานบ้านมีกองเพิ่มขึ้นอีกกองใหญ่ เป็นของที่คณะเก็บสมุนไพรเพิ่งหอบกลับมาเมื่อวันนี้

เฉียวชิงชิงสูดลมหายใจเข้าลึก

จางเจี้ยนกับพวกจะเก็บของบนภูเขาแถวนี้ให้โล่งเกลี้ยงเลยหรือไง

เธอคลึงข้อมือที่เมื่อยล้าของตัวเอง “แค่สมุนไพรที่เห็นอยู่ตรงนี้ พวกเราก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองเดือนถึงจะจัดการหมด”

“ไม่เป็นไร ค่อย ๆ ทำไป” อู๋เสียกล่าว

เธอค่อนข้างมีความสุข ตรวจคนไข้ จัดการสมุนไพร ผลิตยา ล้วนเป็นสิ่งที่เธอชอบทำ แถมตอนนี้ชุยไห่ชิงยังตามมาช่วยเธอ แม้จะได้แค่ครึ่งแต้มแรงงาน แต่ก็ไม่ต้องทำงานหนัก