กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กลางดึกผู้คนเงียบสงัด
เฉียวชิงชิงอาศัยแสงจันทร์เดินอยู่บนทางเล็กเพียงลำพัง
ถึงจะใส่เสื้อนอกเพิ่มหนึ่งชั้น แต่เมื่อลมกลางคืนพัดมา เธอก็รู้สึกหนาวขึ้นมาแล้ว
สมกับเป็นทุ่งเหนือ อุณหภูมิลดลงเร็วเกินไปจริง ๆ
เธอยืนอยู่หลังต้นไม้ต้นหนึ่ง เข้าไปในมิติ แล้วเดินไปทางคลังเครื่องจักรการเกษตร
ลักลอบมีชู้ ขโมยของ วางยาคนอื่น ข้อหาพวกนี้รวมกันอย่างน้อยก็พอให้เจียงเหม่ยเยวี่ยถูกตัดสินใช้แรงงานแก้ไขความผิดสิบปีหรือแปดปี
แต่เฉียวชิงชิงยังไม่คิดจะปล่อยเธอไป
ชาติก่อนเธอฆ่าพี่ใหญ่ ความแค้นทะเลโลหิตขนาดนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยผ่าน
อีกทั้งคนคนนี้คิดลึก ท้องเต็มไปด้วยน้ำเน่า พอเธอออกจากหมู่บ้านเฮยสุ่ยไป ก็หลุดพ้นจากการควบคุมของตัวเองไปโดยสิ้นเชิง