กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เห็นเซี่ยอี้นอนหลับลึก เฉียวชิงชิงก็ทิ้งตัวลงนอนบนโต๊ะเขียนหนังสือหลับไปพักหนึ่ง
กลางดึกเธอลุกขึ้นมาตรวจดู พบว่าเซี่ยอี้มีไข้ขึ้นอีกครั้ง จึงจุดเทียนขึ้นเล่มหนึ่ง แล้วเช็ดตัวลดไข้ให้เขาด้วยน้ำเย็นต่อไป
เซี่ยอี้ตื่นง่ายมาก แทบจะแตะนิดเดียวก็ลืมตาขึ้นแล้ว
คงเป็นเพราะเคยผ่านการฝึกด้านนี้มากระมัง เฉียวชิงชิงคิด มองเห็นเขาไข้ขึ้นจนตาแดงเป็นเส้นเลือด เจ็บเนื้อเจ็บตัวไปทั้งร่างแต่ยังรีบยืดตัวนั่งตรง เฉียวชิงชิงรีบตบหัวเขาเบา ๆ ปลอบว่า
“อยู่นิ่ง ๆ อย่าขยับ นอนลงไป”
เซี่ยอี้มองเธอ แล้วยอมนอนลงแต่โดยดี
เฉียวชิงชิงเช็ดตัวลดไข้ให้เขา เขาค่อย ๆ ผ่อนคลายลง พอเช็ดถึงบริเวณท้องเขาก็ยังยื่นมือออกไปปัดผู้หญิงตรงหน้าอยู่ดี
เฉียวชิงชิงตบแขนเขาไม่ไว้หน้า “อยู่เฉย ๆ”