ตอนที่ 66 มองเขาเป็นขี้

ตอนเย็น ฟางฟางไปโรงอาหารคนเดียวเพื่อกินข้าวของตัวเอง

พอเธอกินเสร็จ ก็กลับบ้านหยิบกะละมัง เตรียมตักน้ำมาเช็ดตัว

หลี่ต้าเหว่ยนอนอยู่บนเตียงด่าเธอ “ข้าวของฉันล่ะ? แกสนใจแต่ตัวเองหรือไง?”

ฟางฟางไม่สนใจเขา มองแค่ถั่วลิสงไม่ถึงครึ่งขวดบนตู้

จงใจเปิดฝาออก วางไว้ที่ชื้นที่สุดในห้อง

ราที่ขึ้นบนเมล็ดถั่วมีมากขึ้นเรื่อย ๆ เกือบกินพื้นที่หนึ่งในสามแล้ว

แต่เธอคิดว่ายังไม่พอ

“อีสารเลว!” หลี่ต้าเหว่ยยังด่าอยู่ “ถ้าแกคิดจะปล่อยให้ฉันอดตายละก็ คิดผิดแล้ว! ตราบใดที่ฉันยังไม่ตาย แกก็ไม่มีวันได้อยู่ดีกินดีสักวัน”

ฟางฟางทำเหมือนได้ยินหมาเห่า กระแทกประตูออกไปทันที

หลี่ต้าเหว่ยไม่มีทางเลือก ได้แต่ยันไม้เท้า ค่อย ๆ เดินไปทางโรงอาหาร