เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หวังฮุ่ยโกรธจนแทบระเบิดออกมา ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงออกมาตรง ๆ
“เฉียวชิงชิง!”
เธอหันกลับมาอย่างบ้าคลั่ง แล้วตรงเข้าไปกระชากผมของเฉียวชิงชิง พร้อมพ่นคำหยาบออกมาชุดใหญ่
“อีแพศยา ยังไงฉันก็ไม่คิดจะมีชีวิตอยู่แล้ว! วันนี้ถ้าไม่ฆ่าแกให้ตาย อีตัวแบบแก ฉันไม่แซ่หวังแน่! แกยังรู้จักคำว่าอายอีกเหรอ อีแพศยา!”
จริง ๆ แล้วหวังฮุ่ยตัวไม่สูงเพรียวเท่าเฉียวชิงชิง แต่รูปร่างกลับกำยำกว่าเธอมาก
เห็นท่าทางแบบนี้ อู๋เสียตกใจจนแทบแย่ รีบคิดจะเข้าไปช่วยทันที
แต่หวังฮุ่ยจะมีแรงมากเท่าเฉียวชิงชิงได้ยังไง
เห็นเธอพุ่งเข้ามาอย่างมีอานุภาพ เฉียวชิงชิงก็ใช้ไม้เดิมอีกครั้ง หลบหลังฝ่ายผู้คนแล้วกระหน่ำหมัดหนัก ๆ ลงที่ท้องของหวังฮุ่ยอีกสองดอก
ครั้งนี้ต่อยหนักกว่าครั้งก่อน หน้าหวังฮุ่ยแดงก่ำจนเป็นสีตับหมู
“อ๊อก!”