กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อเฉียวชิงชิงกลับถึงบ้าน เธอเห็นเฉียวจวิ้นเหนียนกำลังนั่งอยู่หน้าประตูบ้าน ใช้พัดฟางโบกอยู่
หลังเข้าสู่เดือน 7 อากาศร้อนมากจริง ๆ ไม่เพียงร้อน ยังอบอ้าวเป็นพิเศษ ยุงและแมลงมากจนน่ากลัว
ทุกคืนต้องอาศัยเฉียวชิงชิงเอาคำน้ำแข็งออกมาลดอุณหภูมิในบ้านกึ่งใต้ดิน ไม่อย่างนั้นนอนได้ไม่นานก็จะอบอ้าวจนตื่น
ถ้าอยากออกไปรับลมกลางแจ้ง ยุงก็จะน่ากลัวมาก
เฉียวชิงชิงมองเข้าไปในบ้าน ถามว่า “พ่อกับแม่ไปไหน”
เฉียวจวิ้นเหนียนยิ้มพูดว่า “ไปซักผ้าแล้ว”
เฉียวชิงชิงพยักหน้า “พี่สอง ไปเรียกพวกเขากลับมาได้แล้ว ถึงเวลากินข้าว”
เพราะอากาศร้อน ช่วงนี้ทุกคนชอบวิ่งไปที่ลำธาร
น้ำลำธารตื้น เพิ่งถึงน่อง ยืนแช่น้ำก็เย็นสบายได้
ไม่ใช่แค่บ้านเฉียว ช่วงนี้หลายคนพักเที่ยงอยู่ที่ลำธาร