เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉียวชิงชิงแค่นหัวเราะในใจ ก้าวเดินอย่างสง่าผ่าเผยไปหยุดตรงหน้าหยวนเจิ้นซิง “หัวหน้ากองผลิต เรียกฉันมามีเรื่องอะไรคะ”
ในหมู่บ้านไม่มีสถานีอนามัยโดยเฉพาะ จึงต้องเคลียร์คลังเก็บของบ้านหัวหน้ากองผลิตออกมา ใช้เป็นที่พักผู้บาดเจ็บชั่วคราว
ประตูไม่ได้ปิด หลี่ต้าเหว่ยกำลังทำแผลอยู่ข้างใน ร้องโหยหวนจนแทบฉีกใจ
ปกติหยวนเจิ้นซิงไม่ค่อยพูด เหมือนก้อนหินหัวดื้อ แต่ตอนนี้สายตากลับคมกริบอย่างประหลาด จ้องเฉียวชิงชิงไม่วางตา
“หลี่ต้าเหว่ยบอกว่าคุณทำร้ายเขา คุณจะพูดว่าอย่างไร”
เฉียวชิงชิงยังไม่ทันพูด หลี่ต้าเหว่ยก็ตะโกนลั่นจากข้างใน “อีตัวร้าย ฉันจะเอาแกตาย! ฉันจะแจ้งตำรวจ! จับแกไปยิงเป้า!!”
เฉียวชิงชิงขมวดคิ้ว “เขาคงมีปัญหาทางจิต ฉันไปทำร้ายเขาได้อย่างไร”
หยวนเจิ้นซิงถาม “ตอนบ่ายคุณอยู่ที่ไหน”
เฉียวชิงชิงตอบ “ไปตกปลาค่ะ”