ตอนที่ 46 ไม่ปล่อยเขาไปแน่

เฉียวชิงชิงได้พบหลี่ต้าเหว่ยอีกครั้งก็เป็นเช้าของอีกหลายวันถัดมา

ได้ยินว่าเขาล้มป่วยไปรอบหนึ่ง พักจนถึงตอนนี้ถึงได้กลับมาทำงาน ทั้งหมดพึ่งฟางฟางคนเดียวหาแต้มแรงงาน

เฉียวชิงชิงมองเขาแวบหนึ่ง เขาก็เดินเข้ามา พูดเสียงเบา “เฉียวชิงชิง คืนนั้นสบายไหม”

เฉียวชิงชิงหันหลังเดินจากไป ไม่สนใจเขา

ท่าทีหลบเลี่ยงแบบนี้กลับทำให้หลี่ต้าเหว่ยตื่นเต้น สายตาจ้องตรงไปที่ร่างกายของเธอ

เฉียวชิงชิงหันกลับไป เห็นฟางฟางกำลังมองตัวเองด้วยสีหน้าห่วงใย

“เป็นอะไรไป” เธอถาม

ฟางฟางไม่คิดว่าจะถูกเธอสังเกตได้ ถึงกับตกใจวูบหนึ่ง สีหน้าซีดขาวไปบ้าง

เธอมองเฉียวชิงชิง แล้วมองหลินเชาไห่ที่อยู่ไกลออกไป พูดอย่างลังเล “ไม่มีอะไร ก็… คือว่า ช่วงนี้ทางที่ดีเธอไม่ควรอยู่คนเดียว”

พูดจบประโยคนี้อย่างรีบร้อน ฟางฟางก็ไปขนของ