เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฟางฟางมองเฉียวชิงชิงด้วยดวงตาว่างเปล่า
ผ่านไปครู่หนึ่งเธอถึงได้สติ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วนและทำตัวไม่ถูก
ท้ายที่สุดเธอกับเฉียวชิงชิงพูดกันไม่กี่ประโยค จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะคุยเรื่องส่วนตัวตั้งแต่แรก
หลังจากผ่านเรื่องราวมามากมาย เธอเชื่อใจใครได้ยากแล้ว
ก่อนหน้านี้หวังฮุ่ยที่สนิทกับเธอที่สุด มาจากที่เดียวกัน ลงชนบทมาด้วยกัน แต่หลังจากเธอเล่าความลำบากใจให้หวังฮุ่ยฟัง วันรุ่งขึ้นก็ได้ยินว่าอีกฝ่ายเอาไปพูดเยาะเย้ยต่อหน้าคนอื่น
ทั้งที่พูดกับเธอคนเดียว แต่ชั่วพริบตาทุกคนก็รู้กันหมด ยังด่าทอว่าเธอเป็นผู้หญิงไร้ค่า
เห็นท่าทีกลุ้มใจของอีกฝ่าย เฉียวชิงชิงไม่รีบร้อนเลย
เธอหาที่นั่งลงกับพื้นตรง ๆ หยิบแป้งทอดต้นหอมแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าผ้าแล้วยื่นให้ “กินอะไรหน่อยสิ คราวก่อนเธอแบ่งให้ฉัน คราวนี้ฉันแบ่งให้เธอ”