กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เซี่ยอี้คืนเห็ดให้เธอ แล้วถามขึ้นลอย ๆ “ไปเก็บเห็ดพวกนี้มาจากไหน”
เฉียวชิงชิงไม่มีทางตอบคำถามนี้ เธอแค่อยากรีบไปให้พ้น ๆ
เธอยื่นเสื้อผ้าให้เขา
เซี่ยอี้มองคราบเลือดสีเข้มเป็นผืนใหญ่บนนั้น เปลือกตากระตุก “ช่วยซักให้หน่อยได้ไหม”
เฉียวชิงชิงถลึงตาใส่เขา “ปัญญาชนเซี่ย นี่มันออกจะล่วงเกินไปหน่อยแล้ว”
“ถ้าฉันบอกให้คุณทิ้งมัน คุณจะยิ่งรู้สึกล่วงเกิน”
“นั่นมันล่วงเกินปัญญาชนเจียง ไม่ได้ล่วงเกินฉันสักหน่อย” เฉียวชิงชิงพูดเสียงเบา
เซี่ยอี้มองเธอ แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกขำขึ้นมา “ซักให้หน่อยเถอะ ไม่ให้คุณทำฟรี ประกอบกับวันนี้คุณยังช่วยฉันไว้ ฉันแบ่งแต้มแรงงาน 20 แต้มให้คุณได้”