ตอนที่ 26 รักษาความมองโลกในแง่ดี

ตอนบ่าย รถไฟจอดเข้าสถานีเป็นครั้งแรก

ผ่านหน้าต่างรถ พวกเขาเห็นคนอีกหลายสิบคนสะพายกระเป๋าผ้าป่านแบบเดียวกันถูกควบคุมตัวขึ้นรถไฟ โดยขึ้นตู้โดยสารคันถัดไปจากพวกเขาพอดี

รถไฟเคลื่อนตัวออกอีกครั้ง พอถึงตอนเย็นก็จอดเข้าสถานีอีกหน

ครั้งนี้ก็มีคนจำนวนไม่น้อยต่อแถวขึ้นรถ แต่ต่างจากพวกที่ถูกควบคุมตัว พวกเขาดูอายุน้อย ทุกคนสะพายกระเป๋าและถือสัมภาระมา ล่ำลาญาติพี่น้อง

“พวกนี้คงเป็นปัญญาชนกันหมดสินะ” เฉียวจวิ้นเหนียนพูดพลางเอนตัวแนบหน้าต่างรถมองไปด้านหลัง “พวกเขาอยู่ทางหัวรถไฟ ท่าทางไปมณฑลเฮย์หลงเจียงกันหมด”

จนถึงตอนนี้ สามพ่อลูกบ้านเฉียวยังไม่รู้ว่าตัวเองจะถูกส่งลงชนบทไปที่ไหน

เฉินลี่ผิงเคยได้ยินเฉียวชิงชิงพูดถึง แต่เธอก็ไม่มีแนวคิดที่ชัดเจน