กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ตอนนี้พวกเขาเป็นยังไงบ้าง ได้รับความลำบากไหม บาดเจ็บหรือเปล่า” เฉียวชิงชิงถาม
หลินเชาไห่ตอบอย่างรวดเร็ว “ไม่บาดเจ็บ ส่วนอื่นผมไม่รู้”
เฉียวชิงชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ถ้าเช่นนั้นก็คงได้รับความลำบากแล้ว
จริง ๆ ไม่ต้องถามก็รู้ ตกไปอยู่ในมือคนอื่นทั้งที จะไม่ได้รับความลำบากได้ยังไง
ความกังวลของเธอปรากฏอยู่บนใบหน้า หลินเชาไห่จึงปลอบว่า “ถ้าเธอกังวลจริง ๆ พรุ่งนี้ผมจะไปหาหลินเจี้ยนจวินอีกครั้ง ช่วยเอาของส่งเข้าไปให้ เสื้อผ้า เงิน ลองได้หมด”
เฉียวชิงชิงส่ายหน้า “เรื่องนี้ค่อยว่ากันพรุ่งนี้”
พูดจบ เธอหันกลับเข้าห้อง ปิดประตูลงกลอนอีกครั้ง