ตอนที่ 516 ปีแล้วปีเล่าสงบสุข (จบ)

ตอนที่ 516 ปีแล้วปีเล่าสงบสุข (จบ)

เสือลูกน้อยได้กลิ่นหอมนม หูกลมดิกพลันตั้งชัน รีบกลิ้งคลานออกจากอ้อมแขนของถวนถวน แล้วใช้เจ้าขาสั้นพุ่งตรงไปยังขอบชามกระเบื้อง

ลิ้นเล็กสีชมพูอ่อนขยับว่องไว เลียดูดนมอุ่น ๆ คำใหญ่ ๆ อย่างรวดเร็ว เสียงกลืนน้ำดังอึก ๆ ในลำคอ หูน้อยทั้งสองข้างกระพือไหวไม่หยุดด้วยความเอร็ดอร่อย

ต้าหวังนั่งหมอบอยู่ด้านข้างอย่างเงียบ ๆ มองดูด้วยแววตาอ่อนโยนประหนึ่งบิดาผู้เปี่ยมเมตตา

หลินเซี่ยวเอ๋อร์หยิบเนื้อวัวสดชิ้นใหญ่ที่หั่นเตรียมไว้แล้วออกมาจากมิติอีกครั้ง ต้าหวังอ้าปากกว้างเขมือบอย่างไม่เกรงใจ เคี้ยวกลืนคำใหญ่ ๆ ครอบครัวหนึ่งยืนล้อมอยู่บนพื้นที่ว่างข้างศิลาหลักเขต บรรยากาศอบอุ่นยิ่งนัก

ยามออกเดินทางกลับหุบเขาอีกครั้ง เสือลูกน้อยถูกใส่ลงในตะกร้าสะพายหลังโดยตรง มันหาวน้อย ๆ อย่างง่วงงุน ก่อนหลับสนิทอย่างแสนหวานท่ามกลางเส้นทางภูเขาอันขรุขระ

ลมวสันต์พัดผ่านหมู่เขา ต้นไม้ใบหญ้าเริ่มผลิยอด วันเวลาผ่านไปดุจม้าขาวผ่านช่องประตู

ชั่วพริบตา วสันต์ผ่านพ้น คิมหันต์มาเยือน เวลาล่วงเลยไปเพียงไม่ถึงครึ่งปี

ในหุบเขาเงียบสงบแห่งนี้ซึ่งกักวายุรวบรวมปราณ ด้วยการอบรมดูแลของคนตระกูลหลินและการเลี้ยงดูอย่างพิถีพิถันของต้าหวัง การเติบโตของต้าหวังน้อยจึงรวดเร็วจนน่าตกตะลึง