ตอนที่ 510 ครอบครัวหวนคืนหุบเขา

ตอนที่ 510 ครอบครัวหวนคืนหุบเขา

หลินอวี่อันวัยสี่เดือนเพิ่งดื่มนมจนอิ่ม ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อ กำลังเบิกดวงตาทรงเมล็ดซิ่งมองไปรอบด้านอย่างสนอกสนใจ

เมื่อหลินเซี่ยวเอ๋อร์ขยับความคิดเพียงเล็กน้อย ลูกสาวในอ้อมแขนก็ถูกนำไปวางไว้บนเปลทารกชั้นสองของเรือนเก่าในมิติ

เปลทารกนั้นเป็นสิ่งที่หลินต้ากุ้ยกับเฉินจี้ลงมือขัดเกลาจากไม้การบูรชั้นดีด้วยตนเอง รอบด้านหุ้มด้วยวัสดุนุ่มจากผ้าฝ้ายบริสุทธิ์หนาแน่น แขวนกระดิ่งสีสันสดใสเอาไว้ ภายในอบอุ่นดุจวสันต์ ทั้งปลอดภัยและแสนสบาย

เมื่อไม่ต้องแบกภาระอุ้มเด็ก และไม่ต้องหวั่นเกรงว่าลมหนาวจะพัดต้องทารกน้อยบอบบาง ครอบครัวทั้งหลายจึงออกเดินทางได้อย่างคล่องตัวขึ้นทันที

เสี่ยวเป่าสะพายมีดฟืนเดินนำหน้าเปิดทาง เฉินจี้กับหลินต้ากุ้ยคอยคุ้มกันอยู่สองข้าง ทุกคนฝีเท้าว่องไวราวกับเหาะเหิน