ตอนที่ 495 จองหมอตำแย

ตอนที่ 495 จองหมอตำแย

เถ้าแก่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะทำตามคำสั่งและยกผ้าฝ้ายสีขาวลงมาสองพับ

เฉินจี้ยื่นมือหยิบมุมผ้าขึ้นมา ใช้ปลายนิ้วถูอย่างละเอียด จากนั้นจึงยกเข้าใกล้ปลายจมูก ดมดูว่ามีกลิ่นคาวดินจากการฟอกขาวอันฉุนจมูกหรือไม่

“ทอห่างเกินไป ซึมซับน้ำได้ไม่ดี ซักเพียงสองครั้งก็ใช้การไม่ได้แล้ว”

เฉินจี้ส่ายศีรษะโดยไร้สีหน้า

“เอาผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดนุ่มสามกระสวยแห่งเจียงหนานของแท้มา ต้องเป็นสีดั้งเดิมที่ยังไม่ผ่านการลงแป้งและซักฟอก เป็นชนิดที่แนบกายแล้วไม่บาดผิว”

หัวใจของเถ้าแก่กระตุกวูบ เขาลอบพิจารณาเฉินจี้อยู่หลายครั้ง

ชายหนุ่มผู้นี้ดูเรียบง่ายซื่อ ๆ ทว่าทุกถ้อยคำที่เอ่ยออกมากลับเป็นคำพูดของผู้ชำนาญ แม้แต่บ่าวรับใช้ของตระกูลใหญ่หลายแห่งก็ยังเลือกผ้าได้ไม่ละเอียดลึกซึ้งถึงเพียงนี้