ตอนที่ 492 เฉินจี้ผู้ซื่อบื้อ

ตอนที่ 492 เฉินจี้ผู้ซื่อบื้อ

ห้องนอนในเรือนประธานทั้งอากาศถ่ายเทและสว่างไสว

เฉินจี้ลงมือเช็ดเตียงไม้เดิมในห้องจนสะอาดอย่างคล่องแคล่ว ก่อนปูเสื่อฟางนุ่มหนาหนักหนึ่งชั้น จากนั้นนำฟูกขนกระต่ายสีขาวที่ขนออกมาจากหุบเขามาปูทับ แล้วจึงปูผ้าห่มแพรยัดนุ่นสีแดงสดอีกหนึ่งผืน

เครื่องนอนทั้งนุ่ม อุ่น และยังมีกลิ่นหอมสะอาดอ่อน ๆ ของฝักสบู่

หลินเซี่ยวเอ๋อร์ถอดเสื้อคลุมด้านนอกและรองเท้าปักลาย ก่อนเอนกายพิงหัวเตียง ร่างทั้งร่างราวกับจมอยู่ในก้อนปุยนุ่น

“นอนสบายกว่าเป็นไหน ๆ” หลินเซี่ยวเอ๋อร์เหยียดยืดกายอย่างเกียจคร้าน ลูบท้องที่นูนขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มแสนเกียจคร้านเต็มอยู่ตรงหางตา

เฉินจี้ยกน้ำอุ่นถ้วยหนึ่งเดินเข้ามา ยื่นไปจ่อริมฝีปากนาง แล้วคุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่ข้างเตียง มองนางดื่มจนหมดทีละอึก