ตอนที่ 477 หวานจนล้น

ตอนที่ 477 หวานจนล้น

หลินต้ากุ้ยกับเฉินจี้นั่งอยู่หลังโต๊ะ คอยสังเกตการณ์อย่างลับ ๆ โดยไม่แสดงสีหน้า

ผู้ที่เข้ามาเป็นคนแรกคือชายวัยกลางคนรูปร่างผอมบาง สวมเสื้อแพรแขนสั้น ทันทีที่ก้าวเข้าประตู ดวงตาก็กลอกไปมาอย่างเจ้าเล่ห์

ทุกถ้อยคำล้วนแฝงการหยั่งเชิงหาราคาต้นทุนสินค้าของเถ้าแก่และปริมาณสมุนไพรที่เก็บอยู่บนเขา ความเจ้าเล่ห์คำนวณผลประโยชน์ฉายชัดอยู่บนใบหน้า

คนที่สองคือชายชราผู้ไว้เคราแพะ วางท่าถือตัว คำพูดระหว่างสนทนาแฝงความหมายดูแคลนครัวเรือนสมุนไพรในชนบทอยู่หลายส่วน ทั้งยังถือตนสูงส่งยิ่ง

ชายทั้งสองเพิ่งเอ่ยปากพูดได้ไม่กี่คำ เฉินจี้ก็ส่ายหน้าเบา ๆ ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ หลินต้ากุ้ยจึงเชิญคนทั้งสองออกไปอย่างสุภาพ

กระทั่งเถ้าแก่คนที่สามเดินเข้ามา

เขาคือชายชราวัยเกินห้าสิบปี รูปร่างผอมแห้ง สวมเสื้อคลุมเก่าสีน้ำเงินเข้มทำจากผ้าฝ้าย