กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 442 แบกสายลมและหิมะมาเพื่อนาง
หลินเซี่ยวเอ๋อร์วางมีดทำครัวลง ยื่นมือไปหยิกโคนหูของเสี่ยวเป่าทันที “หลินเสี่ยวเป่า ข้าว่าเจ้าอยากโดนตีเสียแล้ว!”
เสี่ยวเป่ากุมหูพลางกอดศีรษะวิ่งหนี “ข้าจะไปท่องตำรา! ข้าจะไปท่องเดี๋ยวนี้!”
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ยืนอยู่หน้าห้องครัว มองแผ่นหลังของเขาที่วิ่งห่างออกไป นางอดกลั้นแล้วอดกลั้นอีก ท้ายที่สุดก็ทนไม่ไหว หันกายวูบเข้าเรือนเก่าในมิติไปโดยตรง
นางปิดประตู โถมตัวลงบนเก้าอี้นวมแสนนุ่ม กอดหมอนอิงกลิ้งไปหนึ่งรอบอย่างมีความสุข ก่อนจะใช้มือปิดใบหน้าแอบหัวเราะออกมา
แย่แล้ว แย่แล้ว พอถูกเสี่ยวเป่าพูดเช่นนั้น ในใจของนางก็ราวกับถูกแมวข่วน เริ่มรู้สึกคาดหวังขึ้นมาเสียแล้ว
ครานี้เฉินจี้ออกจากบ้านไป หลายวันให้หลังจึงได้กลับมา