เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 439 สุดท้ายผักกาดก็ถูกยกทั้งกระถางไป
เสี่ยวเป่าหดคอ พลางพึมพำเสียงเบา “ท่านพ่อ เพียงมองจากสายตาที่พี่เฉินจี้มองพี่สาว ใครเล่าจะไม่รู้ ท่านพ่อเองก็ต้องรู้ เพียงแต่ท่านไม่อยากยอมรับเท่านั้น”
หลินต้ากุ้ย “…”
แม้ก่อนหน้านี้เขาจะพร่ำบ่นทุกวันว่าให้เซี่ยวเอ๋อร์รีบหาคนที่พึ่งพาได้แต่งงานเสียที แต่พอถึงวันนี้เข้าจริง ๆ เหตุใดในใจจึงรู้สึกไม่สบอารมณ์ถึงเพียงนี้เล่า!
หลินต้ากุ้ยนึกเสียใจจริง ๆ ที่แต่ก่อนเอาแต่พร่ำบ่นเรื่องลูกสาว หากไม่เป็นเช่นนั้น เขาจะยังรั้งนางไว้อยู่ข้างกายได้อีกสักหลายปีหรือไม่?
หลิวเจวียนกลั้นไม่ไหว หลุดหัวเราะพรืดออกมา
หลินต้ากุ้ยทรุดตัวกลับลงบนเก้าอี้ กุมหน้าอกพลางคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด “ดี ดีจริง ๆ! ที่แท้ก็มีเพียงข้าคนเดียวที่ถูกปิดบังอยู่สินะ!”