ตอนที่ 431 ความรู้สึกเมื่อได้กลับบ้านช่างดีเหลือเกิน~

ตอนที่ 431 ความรู้สึกเมื่อได้กลับบ้านช่างดีเหลือเกิน~

หยวนเป่าตื่นเต้นจนเดินวนรอบต้าหวัง อยากเข้าไปคลอเคลียกับมันสักหน่อย แต่ก็กลัวว่าต้าหวังจะใช้กรงเล็บเดียวตบตนเองกระเด็น จึงได้แต่ส่งเสียงงึมงำอย่างร้อนรน คอยหยั่งเชิงอยู่ข้างขาของต้าหวังไม่หยุด

เสี่ยวเป่าใจกล้าไม่น้อย เขายกมือปาดน้ำตาแล้วพุ่งเข้าไปกอดคออันหนาของต้าหวังทันที “ต้าหวัง! ข้าคิดถึงเจ้าจะแย่แล้ว! เจ้าคิดถึงข้าหรือไม่?”

ต้าหวังสะบัดหางอย่างรังเกียจ หางหนาใหญ่เส้นนั้นดูราวกับกวาดเบา ๆ ทว่าความจริงกลับมีแรงมหาศาล เสี่ยวเป่าถูกกวาดจนเซไปด้านข้าง ก่อนจะล้มก้นจ้ำเบ้าลงในโคลนหิมะ

หลินต้ากุ้ยเห็นดังนั้นก็หัวเราะร่า เยาะเย้ยลูกชายอย่างไม่ไว้หน้า