กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 420 ซื้อของจนหยุดไม่ได้
ร้านของชำมีสภาพรกรุงรังกว่าร้านผ้าและโรงตีเหล็กอยู่มาก หน้าร้านแขวนไม้กวาด เชือกฟาง และตะกร้าไม้ไผ่เอาไว้ ภายในร้านกองสุมไปด้วยถ้วยชามดินเผาหยาบ ตะเกียงน้ำมัน เทียน เข็มด้าย และหลอดจุดไฟ ในอากาศยังอบอวลไปด้วยกลิ่นพิเศษของควันน้ำมันและเถ้าฟาง เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งชีวิตชาวบ้าน
ทันทีที่หลินเซี่ยวเอ๋อร์ก้าวเข้าประตู นางก็มีเป้าหมายชัดเจนยิ่ง
“เถ้าแก่ ชามดินเผาหยาบขายอย่างไรหรือ?”
เถ้าแก่เป็นชายวัยกลางคนรูปร่างผอม เขายิ้มพลางแจ้งราคา “ชามใบเล็กใบละ 3 อีแปะ ชามใบใหญ่ใบละ 5 อีแปะ จานใบละ 4 อีแปะ อ่างดินเผาหยาบใบละ 12 อีแปะ”
ดวงตาของหลินเซี่ยวเอ๋อร์พลันเปล่งประกาย
ช่างถูกเหลือเกิน!
นี่สิจึงจะเป็นของใช้ในชีวิตประจำวันที่ราคาย่อมเยาและเหมาะสมกับยุคสมัย!