ตอนที่ 347 นิ้วทองคำร้ายกาจเกินไปแล้ว

ตอนที่ 347 นิ้วทองคำร้ายกาจเกินไปแล้ว

ครั้งหนึ่ง มันดมกลิ่นพบหวงจิงป่าที่ชายป่าสน

หลิวเจวียนแหวกดินซึ่งเต็มไปด้วยใบสนออกดู ครั้นเห็นแล้วก็ยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นเสี้ยววงจันทร์ “ของดีเชียว! บำรุงปราณหล่อเลี้ยงหยิน เสริมม้ามชุ่มชื้นปอด ขุดกลับไปตากแห้งใช้เป็นสมุนไพรได้ ทั้งยังหั่นเป็นแผ่นแล้วตุ๋นซุปไก่ได้อีกด้วย บำรุงร่างกายยิ่งนัก”

ต้าหวังได้ยินว่ากำลังชมมัน จึงรีบเดินวนรอบกอหวงจิงทันที หางของมันกวัดแกว่งจนใบหญ้าโดยรอบสั่นไหวไปมา

เสี่ยวเป่าเข้าใจความอย่างยิ่ง เขาล้วงเนื้อแห้งออกมา “มา ๆ หมอเสือของพวกเรา นี่คือรางวัลชิ้นแรกของวันนี้ รับไว้ให้ดีเล่า!”

ต้าหวังงับเนื้อแห้งไปคำเดียว แล้วเคี้ยวดังกรอบแกรบจนหมด จากนั้นยังยื่นหัวโตเข้าไปดมถุงผ้าที่เสี่ยวเป่าใช้ใส่เนื้อแห้งอย่างแรง