กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 344 เปี่ยมล้นด้วยความภาคภูมิใจ
เสี่ยวเป่าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นเหตุการณ์นี้ทั้งหมด เขาจุ๊ จุ๊ อย่างเจ้าเล่ห์สองครั้ง เพิ่งอ้าปากเตรียมเอ่ยแซวสองประโยค หลินเซี่ยวเอ๋อร์ก็ไวตาไวมือ คีบแตงกวาซอยยาวหลายเส้นยัดใส่ปากเขาโดยตรงเพื่ออุดไว้
“กินบะหมี่ของเจ้าไปเสีย หากยังพูดมากอีก ตอนบ่ายตะกร้าสะพายหลังให้เจ้าแบกคนเดียว”
เสี่ยวเป่าพลันสงบเสงี่ยม กลายร่างเป็นเครื่องจักรกินข้าวผู้ไร้ความรู้สึก
ยามบ่าย ทุกคนเปลี่ยนเส้นทางเข้าสู่แนวป่าใบกว้างอันชื้นแฉะบนเนินตะวันออก เรือนยอดไม้ที่นี่แผ่คลุมฟ้าบดบังแสงตะวัน ใต้ผืนป่ามีใบไม้ผุทับถมหนาแน่น อากาศลอยอบอวลด้วยกลิ่นหอมเห็ดเข้มข้นอันเป็นเอกลักษณ์หลังฝนตก
หลิวเจวียนถือท่อนไม้คอยหยั่งทาง เพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หยุดฝีเท้าลง