ตอนที่ 312 แผลของต้าหวังหายดี

ตอนที่ 312 แผลของต้าหวังหายดี

ต้าหวังนอนหมอบอยู่ท่ามกลางแสงแดดหน้าประตู หรี่ตาลงพลางเงยหน้ามองไปรอบ ๆ เป็นครั้งคราว มันจ้องมองเงาร่างผู้คนที่เดินไปมาอยู่ในลานบ้านไกลออกไป สูดกลิ่นหอมของเนื้อสัตว์ในอาหารที่ลอยออกมาจากห้องครัว ข้างหูยังมีเสียงเสี่ยวเป่าร้องโวยวายเป็นพัก ๆ โดยไม่รู้ว่ากำลังอยู่มุมใด

บางครั้งสายตาของมันก็สบเข้ากับหยวนเป่าที่อยู่ไกลออกไปพอดี

สุนัขบ้านหนึ่งตัวกับลูกเสือตัวหนึ่ง ต่างจ้องตากันผ่านลานบ้านกว่าครึ่งผืนเช่นนั้น

หยวนเป่าไม่เห่าอย่างบ้าคลั่งอีกแล้ว มันตั้งหูจ้องมองไปทางนั้น ร่างกายเกร็งขึ้นเล็กน้อย คงท่าพร้อมหันหลังวิ่งหนีได้ทุกเมื่อ