ตอนที่ 306 เจ้าลูกเสือฟื้นตัวอย่างน่าทึ่ง

ตอนที่ 306 เจ้าลูกเสือฟื้นตัวอย่างน่าทึ่ง

ราตรีมืดครึ้มลงทุกขณะ เสือลูกยังคงหมอบอยู่ในหลุมหินแห่งเดิม ไม่ได้ขยับไปไหน เมื่อฟ้ามืดลง สายลมหนาวเสียดกระดูก มันจึงขดตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วใช้หางสั้นบางพันรอบจมูกเอาไว้แน่น

อุ้งเท้าหน้าข้างที่บาดเจ็บยังคงซุกอยู่ใต้ท้อง บนผ้าขาวมีรอยเลือดสีแดงคล้ำซึมออกมาเป็นหย่อมเล็ก ๆ แต่ไม่ได้ขยายวงต่อ แสดงว่าฤทธิ์ยายังคงกดอาการเอาไว้ได้

เฉินจี้ยืนมองอยู่ด้านนอกหลุมหินครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปหาเศษผ้าป่านเก่าผืนหนา เขาคลำทางในความมืดแล้วนำไปแขวนไว้บนร่องเว้าของผาหินตรงขอบหลุม จากนั้นยังยกก้อนหินหนักอึ้งมาหลายก้อนกดทับชายผ้าเอาไว้ พอจะปิดช่องโหว่ที่ลมพัดลอดเข้ามาได้กว่าครึ่ง