ตอนที่ 294 สร้างโรงรมควัน

ตอนที่ 294 สร้างโรงรมควัน

เด็กน้อยสะบัดหางไปมา ก้าวขาสั้นอวบทั้งสี่ข้าง แล้วค่อย ๆ เดินตามกลิ่นไปทางที่คนทั้งสองจากไป

ทว่ามันยังเล็กอยู่ เดินกะเผลกไปได้ไม่กี่สิบก้าว แสงอาทิตย์อุ่น ๆ ยามบ่ายของฤดูหนาวส่องลงบนแผ่นหลัง ก็ทำให้มันง่วงงุนขึ้นมาทันที

มันหยุดฝีเท้าแล้วหาวหวอดใหญ่ เผยให้เห็นเขี้ยวเล็ก ๆ ในปากที่ยังขึ้นไม่ครบ ขอบตาพลันหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ขึ้น

มันจึงหันกลับไปยังริมธารตรงนั้นเสียเลย ก่อนหาหินก้อนใหญ่แบนราบที่รับแสงอาทิตย์และหลบลมได้ จากนั้นก็เอนตัวลงนอนอย่างสบายใจ สอดอุ้งเท้าหน้าทั้งสองข้างไว้ใต้ลำตัว หรี่ตารับแสงตะวัน

อย่างไรเสีย กลิ่นหอมน่าดมกลิ่นนั้นก็ประทับลึกอยู่ในจมูกของมันแล้ว ภายในขุนเขาแห่งนี้ ย่อมหนีไปไหนไม่พ้น~