กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 283 ออกเดินทางยามราตรี
เสี่ยวเป่าแบมือออก บนกลางฝ่ามือมีกรวดกลมเม็ดเล็กที่ถูกขัดจนเรียบลื่น เขาเจาะรูตรงกลางแล้วร้อยด้วยเชือกป่าน ผูกเป็นสร้อยคอเรียบง่ายเส้นหนึ่ง
“นี่คือสิ่งที่ข้าเก็บได้ริมลำธาร”
เสี่ยวเป่าเม้มริมฝีปาก ดวงตากลมโตดำขาวกระจ่างจับจ้องนาง “หินที่งดงามถึงเพียงนี้ ข้ามอบให้เจ้า”
เขาไม่รู้จักกล่าววาจาสวยหรูจำพวกขอให้ปลอดภัย เขาเพียงอยากมอบสิ่งของสักชิ้นให้พี่สาว พกติดตัวไว้ใกล้กาย ราวกับว่าทำเช่นนี้แล้วนางจะปลอดภัยขึ้นอีกส่วนหนึ่ง
ขอบตาของหลินเซี่ยวเอ๋อร์ร้อนผ่าว นางรับสร้อยคอหินเส้นนั้นมาคล้องไว้รอบลำคอ ก้อนหินเย็นเยียบแนบอยู่บนหน้าอก ทว่ากลับส่งผ่านพลังบางอย่างที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสงบใจ