กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 210 ขอเพียงเป็นเช่นนี้ตลอดไป
“มา ๆ ยกชามมาได้แล้ว! คนละชาม กินของหวานรองท้องเสียหน่อย กินบัวลอยเสร็จแล้วพวกเราค่อยเริ่มกินอาหารมื้อใหญ่!” หลินเซี่ยวเอ๋อร์เอ่ยเรียกเสียงดัง
เสี่ยวเป่ารออยู่นานแล้ว เขาใช้หลังช้อนแตะลูกบัวลอยในชามอย่างระมัดระวัง ก่อนลองกัดเปิดออกคำเล็ก ๆ ไส้งาดำร้อนระอุข้นเหนียวพลันทะลักออกมา ลวกจนเขาแยกเขี้ยวเบ้หน้า แต่กลับเอ่ยอย่างดีใจว่า “หวาน! พี่สาว นี่หวานยิ่งนัก! หอมยิ่งกว่าน้ำผึ้งป่าในหุบเขาเสียอีก! สิ่งดำ ๆ ข้างในนี่ตกลงคืออะไรกันหรือ?”
“งาดำนำไปคั่วจนหอมแล้วบดให้ละเอียด คลุกกับน้ำมันหมูและน้ำตาลทรายขาว จะไม่หอมได้หรือ?” หลินเซี่ยวเอ๋อร์กล่าวอย่างขบขัน พลางใช้ผ้าเช็ดคราบน้ำตาลที่ติดอยู่ตรงมุมปากของเขาออก