กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 195 หวงกุ้ยจือผู้ชวนให้คนเลื่อมใส
เสี่ยวเป่าวิ่งไปล้างมือ ก่อนจะรับตำรามาด้วยสองมืออย่างนอบน้อม เขาค่อย ๆ พลิกอ่านสองหน้า คิ้วเล็กขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนเงยหน้าถามอย่างซื่อ ๆ ว่า “ป้าหวง อักษรพวกนี้ซับซ้อนยิ่งนัก ราวกับยันต์ผี ข้าจำไม่ได้ตั้งมากมาย”
“เพราะจำไม่ได้จึงต้องเรียนอย่างไรเล่า” หวงกุ้ยจือยิ้มอย่างอ่อนโยน วางเข็มด้ายลงบนหัวเข่า แล้วตบที่ว่างข้างกายเรียกให้เสี่ยวเป่ามานั่ง “มาเถิด พวกเราไม่ต้องรีบร้อน เริ่มจำจากพื้นฐานที่สุดอย่าง ‘ฟ้าดินเสวียนหวง’ กันก่อน”
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า เด็กอย่างเสี่ยวเป่านั้นมีความเข้าใจปราดเปรื่องอย่างแท้จริง
หวงกุ้ยจือสอนอักษรหนึ่งตัว เขาเขียนตามสามครั้งก็จดจำลำดับขีดได้