ตอนที่ 182 หลินเซี่ยวเอ๋อร์ตั้งตนเป็นนักชิม

ตอนที่ 182 หลินเซี่ยวเอ๋อร์ตั้งตนเป็นนักชิม

หลินต้ากุ้ยหดคออย่างกระอักกระอ่วน ยกมือทั้งสองข้างขึ้นรับรองว่า “วางใจเถิด ข้าทนไหวแน่นอน! คนที่น่าเชื่อถือเช่นข้าจะทำเรื่องไร้เดียงสาเช่นนี้ได้อย่างไร?!”

ทว่าเรื่องตบหน้ากลับมาเยือนรวดเร็วราวกับพายุทอร์นาโด

เพียงผ่านไปครึ่งชั่วยาม น้ำในเปลือกดินก็ถูกเผาจนแห้ง กลิ่นเนื้ออันเข้มข้นรุนแรงเริ่มคล้ายมีตะขอ งัดแงะลอดออกมาจากซอกกองถ่าน!

กลิ่นนี้หอมเกินไปแล้ว! ทั้งกลิ่นหอมสดชื่นของใบบัวที่ถูกความร้อนแผดเผา กลิ่นไขมันเข้มข้นจากกุนเชียง กลิ่นหวานหอมเหนียวนุ่มของเกาลัดที่สุกเต็มที่ รวมถึงกลิ่นหอมสดอันเข้มข้นของเนื้อไก่ที่ถูกอบจนสุก กลิ่นหอมเหล่านี้ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่จมูกทีละชั้น จนผู้คนมึนงงไปหมด~