กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 ปัญญาการอยู่รอดของสตรี
เสี่ยวเป่าอ้าปากขึ้นเล็กน้อย คิ้วเล็ก ๆ พลันเลิกขึ้น เผยท่าทางเหมือนอยากพูดแต่ไม่กล้าพูด คิดดูแล้วจึงรู้จักกาลเทศะ กลืนคำที่จ่ออยู่ริมฝีปากกลับลงไป
น่าเสียดายที่หลินต้ากุ้ยเหลือบเห็นสายตาเล็ก ๆ อันเต็มไปด้วยความรังเกียจของลูกชายตนเองเข้าเสียก่อน เขายกมือขึ้นตบฝ่ามือลงบนท้ายทอยของลูกชายทันที
“มีสิ่งใดก็พูดออกมา! เก็บสีหน้าพิกลเช่นนั้นไว้ให้ผู้ใดดู! เมื่อครั้งยังหนุ่ม บิดาของเจ้าก็เป็นชายหนุ่มรูปงามเลื่องชื่อในสิบลี้แปดหมู่บ้านเชียว!”
“ไม่ ๆ ๆ ข้าไม่ได้คิดจะพูดสิ่งใดเลย ฝีมือของท่านพ่อเองก็ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!” เสี่ยวเป่ากุมศีรษะ รีบก้มหน้าลงแสร้งทำเป็นตาย