กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 167 เสียงหัวเราะในถ้ำ
หวงกุ้ยจือยังคงรู้สึกตัดใจลงมือไม่ค่อยได้ นิ้วมือเสียดสีผ้าเนื้อเรียบลื่นซ้ำไปซ้ำมา ด้วยความเสียดายจนใจเจ็บแปลบ
“ป้าหวง ไม่จำเป็นต้องประหยัดหรอกเจ้าค่ะ” หลินเซี่ยวเอ๋อร์ตบเสื้อขนเป็ดสีส้มสว่างสะดุดตาที่สุดพลางเอ่ยหยอกล้อด้วยรอยยิ้ม
“ท่านลองคิดดูสิ สีสันกับรูปแบบเช่นนี้ หากท่านพ่อของข้าสวมออกไปข้างนอก มิกลายเป็นหัวผักกาดแดงยักษ์ที่บำเพ็ญจนกลายเป็นภูตหรอกหรือ เจ้าคะ? จะสะดุดตาเพียงใดกัน!”
ทางด้านนั้น หลินต้ากุ้ยหูไว แม้อยู่ห่างออกไปครึ่งถ้ำก็ยังตะโกนประท้วงเสียงหนึ่งว่า “เฮ้! เสื้อของข้าเป็นเสื้อกันหนาวขั้วโลกที่ตอนนั้นซื้อมาในราคาสูงเชียวนะ…”
“รีบทำงานของเจ้าไปเสีย! ช่างพูดเสียจริง!” หลิวเจวียนคำรามดุจเสือ ไอสังหารแผ่พุ่ง