ตอนที่ 163 อาหารสมุนไพรฤดูเหมันต์

ตอนที่ 163 อาหารสมุนไพรฤดูเหมันต์

“หนาวจะตายอยู่แล้ว หนาวจะตายอยู่แล้ว!” เสี่ยวเป่ากลิ้งตัวออกมาจากผ้าห่มในคราเดียว เส้นผมยุ่งเหยิงราวกับรังไก่

หลินเซี่ยวเอ๋อร์ขยับจิตเจตนา หินยักษ์พลันถูกเคลื่อนออกไป ลมหนาวสายหนึ่งพัดเข้ามา ด้านนอกขาวโพลนไปทั่ว กิ่งไม้แห้งแขวนเกล็ดหิมะบาง ๆ เอาไว้ ส่วนก้อนหินริมลำธารต่างถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งวาววับชั้นหนึ่ง

“หิมะตกแล้ว!” เสี่ยวเป่ากลิ้งลงจากเตียง สวมรองเท้าแตะบุผ้าฝ้ายแล้วทำท่าจะวิ่งออกไปด้านนอก

หลิวเจวียนตาไวมือไว คว้าคอเสื้อด้านหลังของเขาแล้วลากกลับมา “สวมเสื้อบุผ้าฝ้ายให้เรียบร้อยเสียก่อนค่อยออกไป! ด้านนอกลมแรง อากาศหนาวเกินไปย่อมป่วยได้ ถึงตอนนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน!”