กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 กลับบ้านกันเถอะ
เสี่ยวเป่าตื่นเต้นจนกลั้นลมหายใจ มือทั้งสองกุมท้องเอาไว้ เกรงว่าเสียงท้องร้องไม่รักดีในยามนี้จะทำให้เหยื่อตกใจหนีไป
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ดึงยางดีดอันทรงพลังออก ดวงตาพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชาและจดจ่อในชั่วพริบตา
เสียงแหวกอากาศดังแผ่วเบา ลูกเหล็กพุ่งออกไปกระแทกหลังใบหูกระต่าย ตัวกระต่ายอ้วนถีบขาอยู่สองครั้ง ก่อนจะล้มลงอย่างหมดเรี่ยวแรงในรังฟางแห้ง และแน่นิ่งไปโดยสิ้นเชิง
เฉินจี้ก้าวยาว ๆ เข้ามา คว้าหูกระต่ายยกขึ้นชั่งน้ำหนักในมือ ดวงตาที่สุขุมมั่นคงอยู่เสมอยังฉายแววประหลาดใจ “เจ้ากระต่ายตัวนี้สะสมไขมันฤดูสารทไว้เต็มที่แล้ว อย่างน้อยก็หนักหกหรือเจ็ดจิน”