ตอนที่ 153 หวิดเกิดเรื่องตอนช้อนปลา

ตอนที่ 153 หวิดเกิดเรื่องตอนช้อนปลา

อวนลากที่สองหย่อนลงไปได้ราบรื่นกว่าอวนแรกมาก

เฉินจี้เริ่มจับเคล็ดลับการลากอวนได้แล้ว ยามเก็บอวนยังจงใจเผื่อมุมเอาไว้ ป้องกันฝูงปลาฝ่าวงล้อม

หลินต้ากุ้ยยิ่งลากก็ยิ่งคล่องมือ อารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง ถึงกับฮัมเพลงพื้นบ้านที่ไร้ท่วงทำนองออกมา

เสี่ยวเป่ากอดอกยืนอยู่ในวง ถูกลมภูเขาพัดจนหนาวสั่นและต้องกระทืบเท้า ทว่ายังฝืนทำท่าทางเหมือนผู้ใหญ่ผู้สุขุมคอยวิจารณ์

“ท่านพ่อ ร้องเพลงได้ฟังไม่เอาเสียเลย ปลาที่อยู่ในน้ำล้วนอยากกระโดดขึ้นฝั่งหนีเอาชีวิตรอดแล้ว”

หลินต้ากุ้ยไม่พอใจขึ้นมา “เจ้าย่อมไม่เข้าใจ นี่เรียกว่าเพลงแรงงาน ยามทำงานย่อมต้องมีดนตรีขับกล่อม!”

“เช่นนั้นเหตุใดเพลงแรงงานจึงเพี้ยนได้ถึงเพียงนี้เล่า?”