กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 151 วางแหแล้ว!
เมื่อเตรียมการพร้อมแล้ว หลินเซี่ยวเอ๋อร์ก็ยกถังพลาสติกใส่เหยื่อล่อปลาออกมา
ทันทีที่เปิดฝา กลิ่นหอมของเหยื่อล่อปลาก็ลอยฟุ้งออกมา แม้แต่เสี่ยวเป่าก็ยังอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปสูดดม
“พี่สาว กลิ่นนี้หอมไม่เบาเลย กินได้หรือไม่?”
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ยกถังหนีห่างจากเขาอย่างรังเกียจ “หากเจ้ายังถามคำถามไร้สาระแบบนี้อีก ข้าจะจัดเจ้าให้อยู่ในตระกูลปลาเสียเลย ประเดี๋ยวค่อยลงหม้อไปพร้อมกัน”
เฉินจี้เองก็เทเหยื่อล่อปลาที่ตนนำมาจากกระบอกไม้ไผ่ออกมา
มันทำจากอวัยวะภายในไก่ป่า ไส้ไก่ และพวกแมลงที่บดจนแหลกผสมเข้าด้วยกัน กลิ่นฉุนคาวเหม็นจนแสบจมูก
เสี่ยวเป่าปิดจมูกพลางถอยกรูด “พี่เฉินจี้ ของท่านดูมีอานุภาพในการล่อปลามากกว่า กลิ่นรุนแรงเหลือเกิน”