กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 เฮ้! เข้าท่าแล้ว!
เมื่อใช้ชีวิตเช่นนี้มาถึงวันที่สาม หลินต้ากุ้ยถือมันเทศที่ปอกเปลือกเรียบร้อยไว้ในมือ ทว่าทั้งร่างกลับรู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวขึ้นมา
หลินต้ากุ้ยรู้สึกราวกับทั่วร่างมีหมัดขึ้นจนกระสับกระส่ายนั่งไม่ติด เขาคิดในใจว่า บางทีผิวหนังของตนอาจคันยุบยิบจริง ๆ คงชอบให้ภรรยาถลึงตาใส่และโมโหใส่ตนถึงจะรู้สึกดี…
เสี่ยวเป่ามองสีหน้าบิดเบี้ยวทั้งสับสนของท่านพ่อ แล้วถอยหลังไปเล็กน้อยอย่างหวาดกลัว “ท่านพ่อ อย่าทำสีหน้าเช่นนั้นเลย มองแล้วน่ากลัวยิ่งนัก ราวกับจะกัดคนอย่างไรอย่างนั้น”
“เด็กน้อยอย่างเจ้าจะไปรู้อะไร!”