กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 137 เผาถ่านกันเถิด
หลินเซี่ยวเอ๋อร์เดินเข้าไปข้างหน้า หยิบท่อนไม้ขึ้นมาเคาะสองครั้ง เสียงดังปัง ๆ ใสกังวาน “ค่อนข้างแห้งแล้ว ความชื้นระดับนี้น่าจะเผาได้”
เฉินจี้เดินเข้ามาลูบหน้าตัดแล้วพยักหน้า “มีน้ำน้อย ถ่านที่เผาออกมาจะแข็ง ไม่แตกหักง่าย”
ไม้เหล่านี้ถูกตัดเตรียมไว้ด้วยเลื่อยยนต์เมื่อช่วงก่อน แล้วเก็บไว้ที่ลานหลังในมิติ
สวนผักกับคลังสินค้าในเรือนเก่าสามารถรักษาความสดได้ ทว่าลานหลังนั้นทำไม่ได้ ไม้ถูกวางทิ้งไว้ที่นั่นเกือบหนึ่งเดือน น้ำจึงระเหยออกไปไม่น้อย แห้งในที่ร่มได้กำลังพอดี
หลินต้ากุ้ยลูบคางพลางคำนวณอยู่ด้านข้าง “มากมายถึงเพียงนี้ ต้องบรรจุเตาเผากี่เตากัน”
เฉินจี้มองกองไม้แวบหนึ่ง แล้วประเมินอย่างรวดเร็วในใจ