กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 128 ท้องของเสี่ยวเป่าด่าคนแล้ว
เนื้อส่วนที่หั่นของหูหมูงดงามยิ่งนัก หนังและเนื้อกึ่งโปร่งใส กระดูกอ่อนแทรกอยู่ตรงกลาง ท่ามกลางไอร้อนอบอวลไปด้วยกลิ่นพะโล้
หลินเซี่ยวเอ๋อร์หั่นเนื้อแก้มหมู ลิ้นหมู และปากหมูต่อ
เนื้อแก้มหมูทั้งมันทั้งนุ่มจนเหลือเชื่อ เพียงคีบด้วยตะเกียบก็สั่นไหวไปมา
เมื่อหั่นลิ้นหมูออก ด้านในเผยให้เห็นสีชมพูสดนุ่มละมุน ด้านนอกเคลือบด้วยน้ำซอสเข้มข้นรสชาติซึมซาบ
ปากหมูมีความเหนียวนุ่มเป็นพิเศษ เมื่อคมมีดกรีดลง ไขมันอันอุดมก็พลันไหลทะลักออกมา ส่องประกายเย้ายวนภายใต้แสงอัคคี
เสี่ยวเป่ามองอยู่ด้านข้างจนทนไม่ไหวอีกต่อไป เขากุมท้องพลางครวญครางอย่างเจ็บปวดว่า “พี่สาว ท้องของข้าด่าคนแล้ว”
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ถามอย่างขบขันว่า “ด่าว่าอะไรเล่า”
“ด่าว่าเจ้าหั่นช้าเกินไป มันใกล้จะหิวตายแล้ว!”