ตอนที่ 105 ความซวยเล็ก ๆ ของหลินต้ากุ้ย

ตอนที่ 105 ความซวยเล็ก ๆ ของหลินต้ากุ้ย

“ระวังลื่นด้วย เลือกเดินตรงที่มีหินหรือรากไม้ให้มากหน่อย พยายามเหยียบโคลนนิ่มให้น้อย” เฉินจี้หยุดฝีเท้าอยู่ด้านหน้า แล้วหันกลับมาเตือน

เดินไปได้ราวครึ่งชั่วยาม คณะของพวกเขาก็เข้าสู่ป่าใบกว้างทางทิศตะวันออก

ป่าแห่งนี้มีต้นโอ๊กและต้นเมเปิลเป็นหลัก เรือนยอดแผ่บดบังฟ้าตะวัน จนพื้นดินแทบไม่ได้รับแสงแดดโดยตรงตลอดทั้งปี ชั้นซากพืชผุหนาจนเมื่อเหยียบลงไปให้ความรู้สึกราวกับกำลังเหยียบฟองน้ำ

ผลจากสายฝนหลังตกใหม่ ๆ ปรากฏให้เห็นอย่างเต็มที่ ณ ที่แห่งนี้

“โอ้สวรรค์เอ๋ย…” หลินต้ากุ้ยที่เดินอยู่ด้านหน้าพลันหยุดฝีเท้า ดวงตาเหม่อลอยจับจ้องพื้นเบื้องหน้า